„Monachomachia”
Parodia autorstwa Ignacego Krasickiego
Ignacy Krasicki, wybitny polski pisarz i poeta, tworzył przede wszystkim w nurcie klasycyzmu. Jednym z jego najsłynniejszych i najbardziej zabawnych dzieł jest Monachomachia, opisująca wojnę średniowiecznych mnichów. Jest to poemat heroikomiczny, obnażający przywary tamtejszych ludzi, wyśmiewa ich wady i kpi bezlitośnie z tego, o czym głośno nie mówiono. Mnisi – karmelici i reformatorzy – zwykli zaglądać do kieliszka i to alkoholem rozwiązywać problemy. Mnisi są też próżni, zacofani, ich jedynym zmartwieniem (ojciec Hilary) staje się zasobność piwniczki bogatej w alkohol. Zostają ośmieszeni także poprzez wysoki styl, którym Krasicki opisuje ich niecne obyczaje. Kontrast między społecznym przekonaniem o mnisiej pokorze, a między obrazem wykreowanym przez Krasickiego jest ogromny. Mnisi nie są tak idealni, jak by się wydawało, ich dysputa na temat nauki przeradza się w karczemną bójkę, która kończy się decyzją wypicia mocnego wina. Ich cechą wspólną staje się także miłość do trunku, nie do Boga. Motywy te zostały uznane za skandal obyczajowy, a Krasicki, który przyznał się do napisania tego dzieła został sromotnie potępiony za tego typu praktyki.